---

Ağlama dedin giderken. Nasıl ağlamazdım arkandan? Geleceğim dedin ama gelene kadar bıraktığın boşlukla bir başıma ne yaparım ben hiç düşündün mü? Tekrar beraber olacağımız günün hayaliyle uykuya dalıp, hep o anın hatırasına ayakta kalacağım artık. Sadece sesini duymakla yetineceğim. Tamam kabullendim git. Git ama yine sev beni hem de her şeyden, herkesten çok sev.

Döneceksin zaten biliyorum. Gidişinden ne kadar eminsem döneceğinden de o kadar eminim. Sadece sensizlik koyuyor bana. Yarın sabah uyandığımda senin başka bir şehrin sabahında olacağını bilmek koyuyor. Kokunun uzaklarda olduğunu bilmek içimi acıtıyor. Dudaklarının tadını unutmaktan korkuyorum. Ama biliyorum döneceksin. Yine senin kollarında uyuyup, senin yüzüne bakarak uyanacağım en güzel sabahlarıma.

Hadi beni bırak bu şehir sensiz ne yapacak? Sensiz daha sessiz olacak. Daha bir küskün başlayacak yeni güne. Beni bırak sahiller küsecek sana. Tek başıma nasıl dolaşırım ben sokaklarda. Sokaklar sormaz mı seni bana? Nasıl derim gitti diye? Sen dönene kadar nasıl baş ederim ben bu kocaman şehirle.

Biliyorum döneceksin bana yeniden. Ama sen gelene kadar şarkılar söyleyecekler bize, ikimize. Sen bile duyacaksın kilometrelerce uzaklardan. Bizi söyleyecek herkes. Her adımda bizi izleyeceksin. Söz veriyorum sana yıldızlar hikayemizi anlatacaklar birbirlerine. Tüm evren bilecek bizi. Destanlar yazılacak ADIMIZA AŞKIMIZA...