---

Eski medeniyetimiz irfanlı ve faziletli
bir "sükût" medeniyeti idi.
Boşa konuşulmaz, her tarakta bezi olan,
her konuya bir hazır hutbesi bulunan,
şakayı abartıp malayani şeylerle uğraşanlar kınanırdı.
Ama bu özelliklerin çoğu bugün "genel kültür" olarak övünme vesilesi.



Söz insanın terazisidir. Fazlası ziyan, azı kârdır.

Az konuşan kınanmaz, üstelik itibarı çok olur.

Şaka, alay ve boş konuşmak, belâya yol açar.

Çok konuşmak dostluğu bozar, lüzumsuz konuşmak ayıpları açar, acı söyleyenden dostlar kaçar.

Eğer kalbde darlık ve üzüntü, vücutta bitkinlik ve halsizlik, rızıkta eksiklik ve bereketsizlik olursa, bunun boş ve yersiz konuşmalardan meydana geldiği bilinmelidir!

Hikmeti konuşmakta değil, susmakta aramalıdır!

Susmak aklın süsü, cehaletin de örtüsüdür.

Tatlı dilli ve cömert elli olmak gerek!

Sükut, âlimin ziyneti, cahilin aybına da bir perdedir.

İbadet on kısımdır, dokuzu susmak, biri de kötü arkadaştan uzak durmaktır.

Dil, irfan hazinesinin anahtarıdır, çok konuşan, gönüldeki hizmet cevherini boşaltır.

Az söz edeptir ve güzel amelleri korumaya sebeptir.

Kişi dilinin altında gizlidir. Sır saklayan murada erer.

Hayırlı söz keramet, sükut selamettir.

Dudak yumulur, susan kurtulur.

Yalan zayıflatır imanı, rezil eder insanı.

Dedikodu gıybettir, şiddetli bir âfettir.

Alay belki güldürür; ama kalbi öldürür.

Güzel söz sadaka, mahşere nafakadır.

Çok söz kalb katılaştırır, Hak'tan uzaklaştırır.

Çok gülmek ayıptır, ahiret için kayıptır.

Fazla şaka cahillik alameti, sükut et, istersen selameti.

Kişi lisanıyla olur insan. Kötü dili kendisine düşman, çok konuşan olur pişman.

Her sözde vebal var, kurtulur susanlar. Az söz hikmettir, Rabb'imizden nimettir.

Dil söylerse gönül susar, gönül susunca, dil zehir kusar.

Söz dinleyen âlim, susan sâlim olur.

Kimin azsa sözü, açılır kalb gözü.

Dil ederse istirahat, kalb eder rahat.

Çok konuşan gaf eder, vakti israf eder.

Dilini hep tutan çok fayda sağlar, dilini tutmayan yarın çok ağlar.

Dil yarası ok yarasından acıdır.

Akıllı, bildiğini süzer de söyler, deli söylediğini bilmez.

Bilmem demek ilmin yarısıdır.

Kime sır söylersen onun kulu olursun.

Açıklanan sır yayılır muhakkak,

Sır saklayamayana denir ahmak.

Bunun örneklerini hayatımızda çok görüyoruz.
Uzaydan bahsedilse hemen tartışmaya dalıp fikir beyan eden biri ile sadece bildiği bir konuda söz sırası ona gelmişse konuşan biri bir olur mu hiç?

boş konuşup saçmalamaktansa.susup dinlemek en doğrusu diye düşünüyorum.ayrıca düşünülmeden ağızdan çıkan sözler çok kişi için telafi edilemeyecek zararlar doğurmuştur.

Çoğu kez ise suskun olanlar eleştirilir .Utangaç ,cahil veya dilsiz olarak küçük düşürülür .
Bana sorarsanız ağır başlı olmak güzel ama herşeyide içine atarsanda olmaz .
Size bir örnek bu sitede yorum yapanlrmı dah dikat çekiyor ?
Yoksa yorum yapyanmı ?

burada yapılan yorumlar tamamen farklı bir durum.
düşünüpte yazılıyor.
karşılıklı konuşmalarda da bu böyle olursa zaten konuşulan konuda konuşmaya değer.
bana göre tamamen düşünülmeden ağızdan çıkan sözler de hata oluyor.

Haklısınız ..