---

Hayatla röportaj yaptığımı gördüm rüyamda.
"Benimle röportaj mı yapmak istiyorsun?" diye sordu Hayat.
"Zamanın var mı?" diye sordum.
Gülümsedi. "Benim zamanım Sonsuzluk" dedi Hayat. "Ne sorular var yüreğinde?"
"İnsanlarla ilgili en çok neye şaşıyorsun?" diye sordum.
Hayat yanıt verdi. "Çocukluktansıkılıp büyümek için acele ediyorlar, sonra yine çocuk olmanın özleminiduyuyorlar. Para kazanmak için sağlıklarını kaybediyorlar, sonrasağlıklarını kazanmak için paralarını kaybediyorlar. Gelecekle ilgiliedişelenmekten şimdiyi unutuyorlar. Sonra da ne şimdiyi ne geleceğiyaşayabiliyorlar. Deneyim iyi bir öğretmendir diyorlar ama deneyiminfaturasını ödemek istemiyorlar. Hayatlarını kazanmak için eğitimalıyorlar ama yaşam ustası olmayı bilmiyorlar. Bu nedenle de, hiçölmeyecekmiş gibi yaşıyorlar, hiç yaşamamış gibi ölüyorlar."

Hayat elimi tuttu. Bir süre sessiz kaldık.Derin bir nefes aldım. Ona, insanların neleri öğrenmelerini istediğini sordum.
Hayat yanıtladı. "Hiçkimseyi seni sevmeye zorlayamayacağı nı, yapabileceğin tek şeyin senisevmelerine izin vermelerini isterdim. Affetmenin affedereköğrenilebileceğ ini öğrenmelerini isterdim. Başkalarıyla kendilerinikıyaslamamayı öğrenmelerini isterdim. İki insanın aynı şeye bakıpfarklı şeyleri görebileceğini öğrenmelerini isterdim." "Zengin insanın en çok şeye sahip olan değil, en az şeye ihtiyaçduyan insan olduğunu öğrenmelerini isterdim. Bir sevecen yüreğiderinden yaralamanın bir anda olduğunu; ama iyileştirmenin çok uzunsürdüğünü öğrenmelerini isterdim. Seni seven insanların duygularınmınasıl ifade edebileceklerini bilmedikleri için seni sevmediklerinisanmak yerine onların sevgisini hissetmeyi öğrenmelerini isterdim."

Hayat derin bir nefes verdi.
Hayatın nefesi kelimelere dönüştü. "Söylediklerimi yüreğine kaydet" dedi. Söylediği cümleyi yüreğime kaydettim.
"Başkalarını affetmek yeterli değil, kendini de affetmeyi öğren".
Yüreğim kuş gibi hafiflemişti. "Son bir soru daha, Hayat" dedim. "Benden ne istiyorsun?"
Bütün odayı beyaz bir ışık kapladı ve Hayat yanıtladı. "Seninkendin olmanı istiyorum, yoksa başkası olurdun. Sana bugün ihtiyacımolduğunu bil, yoksa bugün benimle olmazdın. Kendi eşsizliğini vebiricikliğini bil; çünkü ben kendimi tekrar etmeyecek kadar yaratıcı vezenginim. ve gerçekten TEK değerli olanım. Değerimi bil." ALINTI

"Başkalarını affetmek yeterli değil, kendini de affetmeyi öğren".


ah bunu başarabilseydim....sevgili beyaz gül paylaşım için teşekkürler, ayrıca birdaha hayatı görürsen bir sor benim halim ne olacak....