---

Bilmemki bizler için mutluluğun tarifi nedir.Ama herkes bilirki mutluluk içimizde yaşadığımız hoş bir yoğunluktur.Öyledirki yaşadığımıza şükrederiz.Ona sahip olmak adına belkide zamanımıza dek hayatımızdan çok şey geçmiştir.Belkide sadece biz bunun için varız onun için çalışıyoruz,özlüyoruz,üzülüyoruz,bekliyoruz.

Çünkü tarifi biribirinden farklıdır ama güzeldir,değişkendir.Kimilerimiz ufak şeylerden kimilerimiz anca büyük şeylerle mutlu olabilmeyi becerebiliyor.İnsan doğası o kadar karamaşıktır ki bu istekler biribirinden farklılık gösterir.Ama göreceksiniz ki bu istekler büyüdükçe insanlar için ortak olma oranı yükseliyor.Bunun için ayrıntılardaki mutlulukları görmek insanın kişisel düşünce ve beceri şekline kalıyor.Mutluluk beklenirken aynı zamanda aranır ve bulunur bu imkansız değildir.İmkansız olansa onsuz olabilecek bir yer bulmak.

Çünkü şartlar ve koşullar ne olursa olsun mutluluğu bir nebzede olsa içimizde farklı nedenlerden dolayı hissederiz çünkü onun yokluğu ruhumuz için bir eksikliktir.O bizler için bir ihtiyaçtır ve giderilmelidir.En mutlu insanlar küçük şeylerden bile mutlu olmayı becerebilenlerdir.Dolayısıyla mutluluğu yaşama oranı ayrıntılarda aradıkça artar.Bakışlarımız zaman zaman yüzeysel zaman zaman derin olmalıdır ki geneli ve ayrıntıları birarada yaşayabilelim.İyi olmayan bir durum vardır ki buda kendisini belli başlı öğelere bağlı hissedenlerin içinde bulunduğu psikolojik durumdur.Onlar için bir şey varsa mutluluk vardır ama o şey yoksa mutluluk yoktur.Aslında öyledir gerçekten onun için.Çünkü sınırları bellidir.Kendi çizdiği sınırlarında kendisini hapsettiği dar bir alanda mutluluğu çıkarabiliyordur.
Buna neden olan şey onun içinde bulunduğu ruhsal kişiliktir.Geniş olmayı her alanda denememiz gerektiği gibi bunu mutluluğa da yansıtabilmeliyiz.Hayatımızda olağan olan ufak güzel ayrıntılardan da mutlu olabiliriz.Çünkü biz ufak ve güzel ayrıntılar üzerinde düşündükçe onun içindeki güzelliği anlayabilir bundan bir şeyler çıkarabiliriz ki buda bizi mutlu edebilir.
Çok şeyde istemeye gerek yoktur mutlu olmak için.Elbette gereklilikler vardır bunun için uğraşılır ama çok sahip olmak demek çok mutluluk sahibi olmak demek değildir ve öyleyse ki gerçekten öyledir o zaman büyük mutlulukları ufak şeylerden de çıkarmak mümkün olamaz mı.O zaman boşuna demeyizya mutluluğun tarifi yoktur diye...