---

Yalnızlık, sabahları kalktığınızda "Bu ne lanet surat!" diyen birinin
olmamasıdır…

Hasbelkader neşeli olduğunuzda, güneş pırıl pırıl parladığında "Günaydın
tavuklar, horozlar" diye başlayamamaktır söze.

Yalnızlık, sinemaya çağıracak birilerini bulamamaktır. Zorla sinemaya
götürüldüğünüz ilgisiz kimselerle filmi tartışamamaktır…

Eski nostaljik Türk filmlerini seyrederken hep birilerini aramaktır yanında.
"Bak Sami Hazinses ne kadar gençmiş." diyememektir. Peki ama "Şu kimdi? "
diye soramamaktır. Hoş bir müzik çaldığında sevdiğini dansa kaldıramamaktır.
"Şarkılarda düşünmek de onu size getirmez zaten."

Yalnızlık, bilgisayar karşısında sohbet için takma isimli yalnızlar aramak,
bulup konuştuktan sonra da tatmin olamamaktır. Sanal güller, sanal
öpücüklerle avunmaktır.

Kendini yalnız hissetmek Attila İlhan, Metin Eloğlu, sonra Ataol
Behramoğlu'nu anlatamamaktır kimseye. Onlardan dizeler okuduğunuzda yüzünüze
gülünmesidir.
"İflah olmaz romantik" diye takılınmasıdır size.

Kendinize bir bardak çay ya da kahve aldığınızda paylaşacak kimse
bulamamaktır. Koca bir demlik çay yapmak, sonra kalanını lavaboya dökmektir.
Eve aldığınız keklerin, poğaçaların bayatlamasıdır. Türk kahvesi içtikten
sonra falına bakamamaktır. Kimsenin "üç vakte kadar isteğiniz gerçekleşecek"
dememesidir.

Kendini yalnız hissetmek, sesini duymak istediğiniz kimselere telefon
ettiğinizde alelacele kapatmalarıdır telefonu. Hiç de birlikte olmak
istemediğiniz insanların oturmaya gelmesiyle birlikte başlatılan geyik
sohbetidir. Abuk subuk konulardan bahis açmaktır yalnızlık. "Hadi kalkıp
gidin" suratı takınmak, anlamalarını beklemektir umarsızca.

Yalnızlık birlikte olmak istemediğiniz insanlarla birlikte olma sanatını
geliştirir. Gerçekten sevdikleriniz yoktur. Onların sevdikleri vardır. Siz
onların arasında değilsinizdir. Sizden öcü gibi kaçılır, herkesin sıcak,
mutlu yuvası vardır.

Yalnızlığınızdan bahsetmeseniz bile o vardır, taş gibi ortasındadır
sohbetin, alelacele üstü örtülür, sanki bu olgu hiç yokmuş gibi yapılır.
Daha duyarlıları kalabalıklığından utanır. Gözler kaçırılır, ümit sözcükleri
sıralanır.

Kendini yalnız hissetmek aramasını beklediklerinizin aramaması, duymasını
istediklerinizin duymamasıdır çığlıklarınızı. Kendini yalnız hissetmek
eskileri düşünmektir sık sık. Dalıp dalıp gitmek, yaşama "dahil"
olamamaktır. "Neyin var?" sorusuna hep kaçamak cevap vermektir.

Kendini yalnız hissetmek "Yahu, bunlar beni yıkmaz" demektir sık sık.
Aldırmaz pozlara girmek, incinmez, demirden, çelikten yapılmış gibi
davranmaktır. Yalnız,
"bana acımayın "diye bağırır, derinden. Onun istediği en son şeydir kendine
acınması. Kendine ancak kendi acır.

Kimi kez sigara, kimi kez içki tiryakisi olmaktır. Üzüntülerin içkinin
içinde yüzebilme becerisine sahip olduklarını bilebilmek, yine de içmektir
yalnızlık. Bazen de durmaksızın yemektir. Alınan kiloların sizle sohbet
etmeyeceğini bilmenin bir yararı yoktur. Alınan kiloları farkedecek kimse de
yoktur nasılsa.

Yalnızlık ölenleri hatırlamaktır. Ölenlerle "birlikte yaşamak"tır kimi
zaman. Her ölenle bir parça ölmektir bazen. Çoğu kez ölmek isteyip de
ölememektir. "Ben burada ölüyorum yahu!" diye bağırmaktır ara sıra.
Gerçekten duyan birileri var mıdır?

Yalnızlık, yağmurda, karda birlikte dolaşacak sevgili bulamamaktır. Kar
tanelerinin "kol kola girip yalnızlığınızı yüzünüze vurmasıyla" duygulanıp
besteler yapmaktır.

Yalnızlık insana tuhaf şeyler yaptırır…

Yalnızlık "fiziksel bir durum" olmanın çok ötesinde anlamlar içerir. Yanında
bir çok kişiyle "paylaşamamaktır"… Yalnızlık bazen gazeteyle tuvalete
sığınmak, bazen de mutfağa kaçmaktır. "Uyuyakalmıştın, uyandırmak
istemedim", demektir. Geçmişten, başkasının geçmişiymiş gibi bahsetmektir.
"Paylaşılsa yalnızlık olmaz"diyen şaire inat; herkesle beraber, yalnızlığı
yaşamaktır.

Yalnızlık bir kediye, bir köpeğe, bazen de sanal bir koyuna sığınmaktır.

Bir başkadır Yalnız'ın durumları. (Yine) Özdemir Asaf'ın dediği gibi:

"Yalnız,
Kendisini
Hiç yalnız bırakmaz

Hep yanıbaşındadır
Kendisinin"




Alıntı

yanlızlık kadar zor birşey olamaz