Çoğunluğunun yaşı 15. Balık istifi gibi sıkışmışlardı kamyon kasasına. Sulara gömülen kamyonun altından öteki Türkiye'nin fotoğrafı bir kez daha çıktı.
Onların servis otobüsü yoktu. Üstü açık kamyonla gidiyorlardı. Sigortası sosyal güvenceleri de yoktu. 5 YTL onlar için herşeydi.
Ceylanpınarlılar için bu sıradan bir gündü. Süt sağmaya giden kamyondakilerin hayatları günlüktü. Günü kurtarma derdindeydiler. Yine öyle bir günde yola çıktılar 5 YTL para kazanmak için.
Balçığa dönen toprak ve suların yükselmesi ile 44 kişiyi taşıyan tamyon Çırpı deresine uçtu. Azgın sular ve akıntı hayatın çilesi ile yoğrulan bu küçük bedenleri yutmak için fırsat bekliyordu sanki.
Çoğunluğunun yaşı 13 ila 18 arasında değişiyordu. 2 kişi ölmüştü. Kaybolan 9 kişiden de umut kesildi.
Zor şartlar altında yaşıyorlardı. Kimilerinin hayvanlarını barındırmayacağı evlerde yaşıyorlardı. bu tanım biraz ağır kaçabilirdi ama gerçeğin ta kendisiydi.
Öteki Türkiye'nin bir kesitiydiler. Sular onları yutunca bu hazin tablodan bir kez daha haberdar olduk. Kaybolanlar daha çocuktu. Kimbilir cesetleri kaç gün sonra kaç kilometre öteden çıkacak...
